Tam raczej niczego nie brakuje , jak się liście rozłożą to i azotu sporo i innych składników tak samo ;
Przeciętnie na jednym hektarze, pozostawiając i mieszając rozdrobnione liście buraka, wprowadza się do gleby ponad 150 kg azotu, około 50 kg fosforu, 220 kg potasu, 100 kg sodu, 40 kg wapnia, 30 kg magnezu oraz niewielkie ilości boru, miedzi, manganu i cynku. Składniki te są sukcesywnie udostępniane dla roślin w kolejnych dwóch, trzech okresach wegetacyjnych. Potas i sód są łatwo uwalniane i duża ich ilość dostępna jest dla roślin w następnym roku. Mineralizacja azotu uzależniona jest od wielu czynników, w tym warunków atmosferycznych i terminu zbioru buraków. Fosfor jest składnikiem najmniej efektywnym w pierwszym roku, bardzo powoli ulega uruchomieniu, a dodatkowo część fosforu jest wtórnie związania przez mikroorganizmy glebowe. Zakłada się, że w pierwszym roku po przyoraniu liści buraków azot wykorzystywany jest w 40%, fosfor – w około 25%, potas – w 60%, a magnez – w 40%.