Danzet

K anibalizm jest jednym z najbardziej niebezpiecznych zaburzeń behawiorystycznych trzody chlewnej. Dochodzi wtedy do niekontrolowanego, wzajemnego obgryzania, uszu, ogonków, skóry i innych części ciała. Zwierzęta u których dochodzi do uszkodzenia ciała słabiej wykorzystują paszę, u loch dochodzi nawet do poronień. Problem kanibalizmu występuje zazwyczaj u zwierząt młodych i jak to zwykle bywa przyczyna jego występowania nie jest pojedyńcza. Zbyt mało składników mineralnych w paszy, za duże zagęszczenie zwierząt to tylko niektóre z nich. Prostym sposobem na zmniejszenie agresji i kanibalizmu jest zapewnienie zwierzętom zabawek. Może to być kawałek plastikowej rury, piłka, plastikowa butelka. Proste rozwiązania są najlepsze! Błędy żywieniowe w postaci niewystarczających ilości mikroelementów w paszy potęgują występowanie stresu. Sód jest jednym z podstawowych niezbędnych do przeprowadzenia wielu procesów fizjologicznych. Bierze udział w wchłanianiu aminokwasów i cukrów oraz syntezie białek. Niedobór tego pierwiastka skutkuje wieloma problemami fizjologicznymi z zaburzeniami systemu nerwowego na czele. Stosowanie soli w ilości 0,5 % dziennej dawki pokarmowej znacznie przyczynia się do ograniczenia kanibalizmu. Zabiegiem ograniczającym kanibalizm jest też obcinanie ogonków, o czym wspominaliśmy w https://www.agrofoto.pl/forum/blogs/entry/2678-jak-odsadzac-prosieta/ . Należy zrobić to jak najszybciej, najlepiej do 3 doby po urodzeniu.

O kres kiedy cielęta przestają pić mleko, a zaczynają pobierać pasze stałą jest niezwykle newralgicznym momentem. Źle przeprowadzane odsadzanie powoduje szereg chorób przewodu pokarmowego z biegunką na czele. Na co zwrócić uwagę ? Im większe będą dobowe przyrosty tym większą wydajność uzyskamy od przyszłej krowy. Ilość paszy typu starter pobieranej przez cielę jest ściśle związane z przyszłą wydajnością. Niestety bardzo często zdarza się, że po odstawieniu mleka zaczynają się problemy zdrowotne.Ciele ma nastroszoną sierść , chudnie dopadają go biegunki i infekcje układu oddechowego. W momencie odsadzenia ciele powinno pobierać min. 1,5 kg paszy typu starter. Odsadzanie cieląt powinno być procesem stopniowym. Mleko odstawiajmy przez okres 10-14 dni, nie szybciej. Gdy raptownie odsadzimy od mleka cielę dopadnie go stres i związany z tym spadek odporności. Pobieranie dużych ilości pasz treściwych ma tez za zadanie przygotować układ pokarmowy do trawienia tych pasz . Brak okresu przejściowego powoduje to, że żwacz nie wykształci odpowiedniej ilości brodawek. To pewne choroby metaboliczne. Starter powinien być podawany w sposób gwarantujący zachowanie świeżości i czystości paszy. Na większe pobranie paszy wpływa grupowe utrzymywanie zwierząt, gdyż jedno od drugiego z ciekawości uczy się pozytywnych zachowań

Wsierpniu odrost zielonki na pastwisku nie jest już tak szybki. Poza tym panująca susza powoduje, że trawa ta nie jest już dobrej jakości, dlatego tez powinniśmy uzupełniać niedobory w dawce pokarmowej. Żywienie pastwiskowe jest jednym z najlepszych i najtańszych sposobów karmienia zwierząt https://www.agrofoto.pl/forum/blogs/entry/2621-zywienie-pastwiskowe-wady-i-zalety/, ale jak we wspomnianym artykule jest zawarte ma też kilka wad. Ruń pastwiskowa zawiera dużo białka, a mało suchej masy i niektórych mikroelementów. Zaleca się aby zwierzęta miały stały dostęp do słomy oraz lizawek solnych wzbogaconych w mikro i makroelementy. Dodatek słomy uzupełni niedobory ważnego w dawce pokarmowej włókna https://www.agrofoto.pl/forum/blogs/entry/2722-znaczenie-wlokna-w-dawce-pokarmowej/. Dostęp do słomy daje zwierzętom poczucie sytości. Włókno zwalnia pasaż treści pokarmowej co pozwala na jej lepsze strawienie i wykorzystanie. W zielonce spotykamy się również z niedoborami energii. Dobrą pasza uzupełniającą jej niedobory jest kiszonka z kukurydzy. Wypasając bydło należy ustalić względne dobowe pobranie runi pastwiskowej i porównać ją z potrzebami zwierząt. Dobrym wskaźnikiem pokrycia zapotrzebowania pokarmowego zwierząt jest ich kondycja.

P roblemy z zdrowiem i efektywnym opasem świń mogą kryć się w inwazjach pasożytniczych zwierząt. Dochodzi wówczas do upośledzenia procesów wchłaniania, gorszych przyrostów i spadku masy ciała świń. Zwiększa się również pobranie paszy nawet o 800 g na 1 kg przyrostu. Nicienie żołądkowo- jelitowe mogą przyczynić się do osłabienia układu odpornościowego. W przypadku dużego nasilenia inwazji pasożytów może dojść do charłactwa i upadków. Konieczne jest zatem systematyczne odrobaczanie stada zmierzające do do likwidacji pasożytów oraz ich eliminacji z środowiska. Profilaktyka powinna obejmować poza odrobaczaniem zabiegi niszczące wszystkie stadia pasożytów. W pierwszej kolejności powinniśmy określić z jakimi inwazjami mamy doczynienia na fermie. Należy wykonać zestaw badań parazytologicznych. W tym celu wysyłamy próbki kału do badań laboratoryjnych. Stado powinniśmy odrobaczać zaczynając od osobników najstarszych. Taki zabieg powtarzajmy co najmniej dwa razy w roku. Preparaty do odrobaczania świń mogą być podane w paszy lub iniekcji. W stadzie spotyka się osobniki, które pobierają mniej paszy niż pozostałe.Wówczas daną sztukę odrobaczmy częściej niż dwa razy w roku. Aby zabieg był skuteczny, należy przeprowadzać go systematycznie i w przemyślany sposób. Warto pamiętać, ze po każdym odrobaczaniu wydalanie jaj pasożytów odbywa się intensywnie przez okres 3-4 dni po leczeniu, dlatego istotne jest wtedy systematyczne uprzątanie odchodów i ściółki. Podsumowując skuteczna profilaktyka przed inwazjami pasożytniczymi uchroni nasze stado przed szeregiem problemów oraz pozwoli osiągnąć wyższy zysk.

T H odując królki należy pamiętać o podstawowym wyposażeniu jakim jest klatka. Powinna być ona wygodna, bezpieczna dla zwierzęcia, zapewniająca mu odpowiednie warunki oraz łatwa w obsłudze dla ludzi. Najlepszym materiałem do budowy klatek jest drewno. Dobrze buduje się klatki z wystruganych desek grubości 1-1,5 cm tzw. półcalówek. Klatki mogą być budowane jako pojedyncze lub dwu, trzykondygnacyjne dla lepszego wykorzystania miejsca i zmniejszenia kosztów. Klatki muszą być jednak dostosowane do wielkości hodowanej rasy królików. Ściany klatek robi się pojedyncze. Powinny być one szczelne, gdyż króliki nie znoszą przeciągów i łatwo zapadają na infekcje układu oddechowego. Szczególną uwagę powinno przywiązać się do budowy podłogi, która decyduje o warunkach higienicznych. Podłogi powinny być zaścielane słomą, która pełni funkcję ciepłochronną. Zazwyczaj do każdej klatki prowadzą pojedyncze drzwi osiatkowane. Klatki stojące na wolnym powietrzu należy zabezpieczyć przed wilgocią. Wilgoć może dostać się z deszczu lub mokrego podłoża, dlatego też ustawia się je na nóżkach o minimalnej wysokości 15 cm. Można też pomalować z zewnątrz farbą do drewna lub olejną, która odpowiednio je zaimpregnuje. Są to tylko ogólne zasady. Każdy z was może dowolnie projektować i stosować różne materiały przy budowie klatek dla króli. Pamiętajmy tylko o ich zdrowiu i ułatwieniu sobie codziennej pracy przy naszych zwierzętach.

Prawidłowo przygotowany TMR odznacza się jednolitą strukturą , każdy kęs ma zbliżoną wartość pokarmową i strukturę fizyczną. Co zrobić aby dobrze przygotować paszę ? Po pierwsze dobry TMR odznacza się poziomem suchej masy w granicach 44-48%. Poniżej tej wartości pasza jest zbyt mokra, zbryla się i jest niechętnie pobierana przez zwierzęta. Gdy jest natomiast zbyt suchy - powyżej Sm. 50% krowy sortują paszę. Krowa w szycie laktacji jest w stanie pobrać od 20 do 28 kg suchej masy, w zasuszeniu około 10, najlepsze sztuki przekraczają czasami 32 kg. Przygotowując TMR powinniśmy być świadomi ile suchej masy musi znaleźć się w paszowozie. Białko to kolejny aspekt na który musimy zwrócić uwagę . W zależności od fazy laktacji jego poziom powinien być inny i tak dla krów do 10 tygodnia od porodu 16-18% SM, od 10 do 26 tyg. 15-16%, 12-13% w okresie zasuszenia i 14-15% przed porodem. Skrobi w dobrej kiszonce z kukurydzy znajduje się od 30 do 32%, taki też poziom powinien mieć TMR dla najwydajniejszych sztuk. Krowa powinna mieć również odpowiednią ilość włókna w dawce o czym wspominaliśmy w artykule https://www.agrofoto.pl/forum/blogs/entry/2722-znaczenie-wlokna-w-dawce-pokarmowej/. Normy mówią, że NDF w dawce dla krw mlecznych powinien wynosić od 25 do 38% SM i wzrastać w miarę upływu laktacji. Wielu z was żywi swoje krowy TMR o czym świadczą zdjęcia https://www.agrofoto.pl/forum/search/?&q=paszowóz&search_and_or=or&sortby=relevancy. To dobry wybór gwarantujący sukces w hodowli i produkcji mleka,

S tatus zdrowotny jest podstawowym czynnikiem decydującym o opłacalności produkcji zwierząt. By osiągnąć sukces nasze stado powinno być wolne od chorób zakaźnych oraz zabezpieczone przed chorobami na każdym etapie produkcji. W tym celu podstawowym zabiegiem, na który powinniśmy zwrócić uwagę jest dezynfekcja. Prawidłowy proces dzielimy na kilka etapów.Po pierwsze wszystkie zwierzęta oraz sprzęt ruchomy powinien być usunięty z budynku. Solidnie sprzątajmy zanieczyszczenia organiczne w tym gnojowice i resztę paszy. Przed użyciem środka dezynfekującego, o tych najskuteczniejszych rozmawiacie na forum https://www.agrofoto.pl/forum/topic/39216-dezynfekcja/?tab=comments#comment-718782 , należy dokładnie umyć pomieszczenie przy pomocy myjki wysokociśnieniowej. Następnie odkażamy system wodny. Zanieczyszczenia zalegające w poidłach czy liniach pojenia zawierają glony , grzyby i chorobotwórcze bakterie. Sprzęt używany do obsługi zwierząt również myjemy i dezynfekujemy. Ostatnim i najważniejszym krokiem jest dezynfekcja właściwa. Należy ją przeprowadzić środkiem o szerokim spektrum działania.Ważne by przygotowując roztwór roboczy ściśle przestrzegać zaleceń producenta. Środek możemy nanieść metodą pianowania lub dezynfekcji suchej, która polega na systematycznym nanoszeniu preparatu na powierzchnię pomieszczenia.Na koniec całość zamgławiamy. Daje nam to pewność dezynfekcji miejsc trudno dostępnych. W jaki sposób Wy drodzy Agrofotowicze dezynfekujecie swoje chlewnie, kurniki, obory ?

Ś rodowisko w którym utrzymywane są lochy wpływa na płodność, ilość urodzonych oraz odchowanych prosiąt. Obecne rasy świń charakteryzują się bardzo dobrą wydajnością, jednak jest to obciążone małymi zdolnościami do adaptacji. Nawet niewielkie odchylenia od normy mogą przyczynić się do spadku odporności , zmniejszenia produkcji i chorób. Wiele cech użytkowości jest uwarunkowana czynnikami genetycznymi w większym stopniu niż genetycznymi. Tak też liczba urodzonych prosiąt w 85% zależy od środowiska, a tylko w 15% od genetyki. podobnie ma się np: wielkość polędwicy w tuszy, której uwarunkowane środowiskowe zależy od 63%. Mówiąc o środowisku bierzemy pod uwagę kilka aspektów. Temperatura powietrza jest jednym z istotnych czynników środowiska. Badania udowodniły, ze prawidłowy zakres temperatur na porodówce powoduje zwiększone pobieranie siary, co za tym idzie odporność prosiąt. Niska temperatura powoduje spadek hemoglobiny, w efekcie niedotlenienie tkanek. Łatwo dochodzi wtedy do infekcji bakteryjnych. Wilgotność powietrza również musi być odpowiednia. Przy wysokiej wilgotności, a niskiej temperaturze obserwuje się utratę odporności, zapalenia płuc i oskrzeli. Prędkość powietrza zwiększona o 0,2 m/s wymusza zwiększenie temperatury chlewni o 4 st. C. Bardzo ważne dla loch jest również światło. Długość dnia świetlnego powinna wynosić od 12 do 16 godzin. Światło stymuluje wydzielanie hormonów gonadotropinowych. Przy jego prawidłowym natężeniu maciory mają wyraźną ruję oraz dużą liczbę rozwiniętych pęcherzyków. Skrócenie dnia powoduje nawet spadek mleczności u macior. Warto więc zadbać o prawidłowy mikroklimat w chlewni. Da to długotrwałe i widoczne efekty oraz sukcesy w hodowli.

System rozrodu zależy od utrzymania bydła mięsnego. Im bardziej warunki odbiegają od tych stosowanych dla bydła mlecznego tym większe są różnice w organizacji rozrodu. W stadach bydła mięsnego wyróżniamy dwa podstawowe systemy krycia, naturalne ( haremowe, dowolne , z reki) oraz sztuczną inseminację. Krycie wolne polega na wprowadzeniu do stada krów czy tez jałowic kilku buhajów. Zwierzęta dobierają się same, ustalenie ojcostwa możliwe jest tylko przy specjalistycznych badaniach DNA. Zaletą tej metody jest to , że niemal wszystkie samice zachodzą w ciąże. Najczęściej na grupę 30 sztuk przeznacza się jednego buhaja, warto pamiętać by w grupie nie było ich więcej niż czterech. W kryciu haremowym wydziela się grupy samic po około 25 sztuk i przydziela im jednego rozpłodnika. Samiec pozostaje w grupie przez okres około 2 miesięcy. Przy tej metodzie krycie jesteśmy pewni pochodzenia naszych nowo narodzonych cieląt. Krycie haremowe stosuje użytkownik 9721https://www.agrofoto.pl/forum/gallery/image/757293-byk-angus-czerwony/ . Krycie dozorowane ( z ręki ) polega na indywidualnym doborze buhaja do każdej samicy System ten wymaga wnikliwej obserwacji rui u samic oraz sporego wysiłku podczas kojarzenia zwierząt. Jednak jeden samiec może pokryć rocznie nawet 120 sztuk. Ostatnią metodą doskonalenia stada jest sztuczna inseminacja. Pozwala ona na szybki postęp hodowlany w miarę krótkim czasie. Posiada także wiele innych zalet o czym pisaliśmy w artykule ,, Cielaki z słomki'' https://www.agrofoto.pl/forum/blogs/entry/2627-cielaki-z-slomki/. Trudnością może być poskromienie samicy do zabiegu, gdyż bydło mięsne niechętnie daje się krępować.

Kolejny miesiąc już prawie za nami. Jak zawsze tematem wywołującym ogromne zaciekawienie wśród rolników są ceny mleka. Zatem sprawdźmy jak kształtowały się w ostatnim okresie. W lipcu producenci mleka otrzymali średnio 1, 30 zł za litr oddanego surowca. W stosunku do czerwca spadła o niecałe 2 grosze na litrze. Patrząc od początku roku to stawki spadły o ponad 10 groszy. Nadal jest to jednak więcej niż w latach ubiegłych. Na najwyższe stawki za mleko mogli liczyć hodowcy z województw : Podlaskiego - 1,34 zł/l Dolnośląskiego - 1,33 zł/l Opolskiego - 1,33 zł/l Najniższe ceny jak zwykle dotknęły łódzkie, małopolskie i świętokrzyskie, gdzie cena wynosiła nieco ponad 1,22 zł. Wyraźnie widać, że różnice pomiędzy poszczególnymi regionami Polski są znaczące. Wpływa to na niezadowolenie rolników z regionów w których cena mleka jest stosunkowo niska. Co przyniesie kolejny miesiąc ? Ceny powinny się ustabilizować , gdyż eksport jest na stale wysokim poziomie.

P olska Biała Zwisłoucha to kolejna rodzima rasa linii matecznej. Powstała w wyniku uszlachetnienia niemieckiej rasy zwisłouchej. Rasa ta wpisana jest na listę produktów tradycyjnych Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju wsi. PBZ charakteryzuje się jednolitym białym umaszczeniem, nienaganną sylwetką. Bardzo długi tułów z dobrze zaznaczoną klatką piersiową oraz szeroki mocny grzbiet to cechy opisujące pokrój zwierzęcia. Świnie te mają również dobrze wykształcone szynki, nogi nieco słabsze niż u WBP https://www.agrofoto.pl/forum/blogs/entry/2651-wbp-w-sam-raz-na-mame/ . Dorosłe osobniki osiągają masę 250- 300 kg. Jako rasa mateczna posiada co najmniej 14 prawidłowo rozwiniętych sutków. Lochy PBZ są płodne, uzyskują średnio 11 odchowanych prosiąt. Przy tym bardzo mleczne oraz charakteryzujące się dużą troskliwością o swoje potomstwo. We wszystkich rodzajach krzyżowania towarowego rasa ta polecana jest jako komponent mateczny. W produkcji loszek rozpłodowych krzyżuje się ją często z WBP . Natomiast w celu uzyskania jak najlepszego potomstwa do odchowu zaleca się je kryć knurami ras : Duroc , Pietrain i innymi. Podsumowując PBZ to rasa dająca liczne zdrowe mioty, o wysokiej mleczności. Tuczniki odznaczają się dużą mięsnością przy dobrym wykorzystaniu paszy. Według danych PBZ stanowi ponad 50 % krajowego pogłowia świń.

DO o najważniejszych czynników powstawania stanów zapalnych wymienia czy tez schorzeń racic zalicza się zły stan środowiska. Czystość podłoża na jakim przebywają zwierzęta ma ogromne znaczenie. Największy problem z utrzymaniem właściwej higieny i czystości stanowisk mają obory wolnostanowiskowe. Poszczególne stanowiska zajmowane są przez różne zwierzęta. Każde z nich na swoich racicach, skórze i ogonie przenosi chorobotwórcze zarazki, a jednocześnie dochodzi do kontaktu końcówek strzyku z podłożem. Stąd już prosta droga do mastitis i stanów zapalnych racic. Obok wydalin doskonałe stanowisko dla rozwoju zarazków stanowi rozkładająca się ściólka i resztki paszy. W ograniczeniu chorobotwórczych patogenów bardzo dobrą robotę wykonują preparaty, których działanie polega na stałym utrzymaniu wysokiego pH. Na rynku dostępna jest szeroka gama produktów chemicznych, biologicznych, mineralnych do dezynfekcji. Mają one zdolność do ograniczenia rozwoju wirusów czy bakterii oraz neutralizacji pasożytów insektów. Pośród nich można odnaleźć preparaty do tzw. suchej dezynfekcji. Mogą być one stosowane w obecności zwierząt. Preparaty do dezynfekcji ściółki działają bakterio, grzybo- i wirusobójczo. Redukują wydzielanie szkodliwych gazów przy okazji oczyszczając powietrze i podnosząc jakość obornika i gnojowicy. Poza tym pochłaniają wilgoć. Większość z tych preparatów zawiera związkiw apnia, który powoduje wzrost pH do 12 , przy takiejw artosci większość chorobotwórczych czynników ginie. A czy wy stosujecie podobne rozwiązania w swoich gospodarstwach? Opiniami na ten temat podzielcie się w komentarzach.

J ednym z poważniejszych schorzeń, które mogą spotkać nasze zwierzęta są złamania. Co zrobić gdy spotka nas taki wypadek? Prawidłowe postępowanie może uratować zdrowie, a nawet życie zwierzęcia. Złamania kości są często wynikiem gwałtownych urazów. Objawy są rożne i zależą od rodzaju złamanej kości i uszkodzenia tkanek będących obok. Niemal w każdym przypadku można stwierdzić ruchomość kości poza stawami. Często słyszy się trzeszczenia. Zwierzęta instynktownie odciążają złamaną kończynę co może być pierwszą wskazówką informującą nas o tym, że doszło do nieszczęśliwego wypadku. Pierwsze co powinniśmy zrobić to uniemożliwić ruch zwierzęciu, tak by nie doszło do jeszcze większych uszkodzeń ciała.. Leczenie złamań w przypadku dużych sztuk bydła i świń jest mało efektywne. Dlatego też takie sztuki kierowane są przez lekarza weterynarii do uboju. W przypadku źrebiąt i cieląt na złamaną kończynę powinniśmy założyć łupki, tak by zachodziły one powyżej linii dwóch sąsiadujących stawów. Następnie owijamy to watą, aż do przyjazdu lekarza weterynarii. Nastawienie kończyn i nałożenie opatrunku gipsowego może być wykonane tylko przez doświadczoną osobę. Przypadki złamań kostnych kręgosłupa i czaszki z uszkodzeniem mózgu są nieuleczalne.

S ezon żniw dobiegł końca. Na polu zaczynają się pierwsze prace przygotowujące do następnego zasiewu. Jednak przed wieloma rolnikami kolejne żniwa kukurydziane. Dla hodowców bydła to bardzo ważny okres, gdyż kiszonka z kukurydzy stanowi podstawę żywienia ich zwierząt. Jak informuje nas Tomek24 https://www.agrofoto.pl/forum/gallery/image/759536-kukurydza/ tegoroczne zapasy kiszonki dobiegają końca. Ten sezon wegetacyjny nie należał do udanych. Długotrwała susza zdziesiątkowała wiele upraw https://www.agrofoto.pl/forum/gallery/image/760741-kukurydza/. Choć zdarzają się miejsca w których rośliny są dorodne i można spodziewać się wysokich plonów. Swoją kukurydza pochwalił się użytkownik stokrotka120 https://www.agrofoto.pl/forum/gallery/image/760547-kukurydza/. Gratulujemy! Należy zadać sobie pytanie dlaczego kiszonka z tej rośliny stała się tak popularną pasza w żywieniu bydła ? Dostarcza ona duże ilości cukru i skrobi. Ziarno zawiera niewiele białka i dlatego przy jej skarmianiu należy dodawać paszę treściwą bogatą w ten składnik. Ponadto zawiera około 64 Mj energii netto, co pokrywa połowę dziennego zapotrzebowania krowy produkującej ponad 30 kg mleka dziennie przy zawartości 4% tłuszczu. Najwyższą wartość pokarmową można uzyskać dbając o jej jakość. Szczególną uwagę zwracajmy na prawidłowy proces zakiszania. Pozwoli to uzyskać pożądane wartości pokarmowe paszy oraz uchroni przed występowaniem szkodliwych mikotoksyn.

D awka pokarmowa zawierająca wszystkie składniki pokarmowe niezbędne do produkcji mleka jest nic nie warta jeśli zabraknie w niej włókna. W nim zawarte jest wiele substancji wpływających na przebieg trawienia. Krowy żywione paszami objętościowymi w których zawarta jest bardzo duża ilość energii metabolicznej powinna zawierać dobrej jakości włókno. Zapobiega to negatywnym efektom chorób metabolicznych i problemów z rozrodem. Włókno w paszy to niestrawne przez enzymy zwierzęce części roślin. W jego skład wchodzi celuloza i hemiceluloza oraz pektyny i gumy. Wśród szeroko rozumianego włókna wyróżniamy frakcję peNDF fizycznie efektywne ( bardzo duże ilości znajdują się w słomie) - przyczynia się do wydzielania śliny, a zatem stanowi naturalny bufor oraz iNDF - całkowicie niestrawną. Bydło należy do zwierząt przeżuwających, dlatego potrzebuje wydzielać duże ilości śliny by nawilżyć pokarm i ograniczyć wpływ kwasów podczas fermentacji.Gdy struktura fizyczna dawki jest prawidłowa dochodzi do podrażnienia błony śluzowej żwacza co wpływa na jego dobrą motorykę. Prawidłowa zawartość słókna surowego w dawce powinna wynosić od 18% do 22%. Zbyt duża zawartość zmniejsza pobieranie paszy, natomiast odwrotna sytuacja nie zapewnia bodźca do wydzielania śliny. W efekcie dochodzi do zbyt szybkiego obniżenia się pH żwacza, zmniejszenia strawności i kwasicy.

Podczas wykonywania codziennych obowiązków łatwo wpada się w rutynę .Nawet doświadczony hodowca popełnia czasami na porodówce malutkie błędy, które w efekcie mają wpływ na efekt końcowy. Pierwsze z uchybień występują już przed wejściem macior na sektor porodowy. Po każdej grupie zwierząt należy dokładnie wyczyścić kojce przy pomocy ciepłej wody z detergentem, najlepiej gdy całość spryskamy na koniec środkiem dezynfekującym. Niektórzy zapominają o tych zasadach i myją samą zimną wodą , co jest ogromnym błędem. Kolejnym aspektem jest prawidłowa temperatura, która dla macior wynosi 18- 20 st. C . prosięta potrzebują jednak o wile większych temperatur o czym wspominaliśmy w https://www.agrofoto.pl/forum/blogs/entry/2606-prosieta-lubia-cieplo/. Pamiętajmy również o prawidłowym oświetleniu. W przypadku świń światło ma ogromny wpływ na gospodarkę hormonalną co za tym idzie laktację. Locha po porodzie powinna być bacznie obserwowana. Dobrą praktyką jest kontrola ciepłoty wewnętrznej ciała przez kilka dni po porodzie. Każdą nieprawidłową sytuację trzeba rozwiązać , podając leki czy też regulując warunki mikroklimatu. Racjonalne żywienie w okresie okołoporodowym zapewni względne bezpieczeństwo. Pamiętajmy o dostępie do świeżej wody zarówno dla matki jak i prosiąt. Na szczęście hodowcy są coraz bardziej świadomi i tak jak Pawel2606 https://www.agrofoto.pl/forum/gallery/image/744510-prosiaki/ , potrafią zapewnić doskonałe warunki dla swoich zwierząt.

W ielu z nas myśląc o prawidłowej dawce pokarmowej koncentruje się na jej wpływie na zdrowie i wydajność zwierząt. Okazuję się jednak,że żywienie ma ogromny wpływ na jakość rogu racicowego. Pasza podawana zwierzętom może zawierać niewystarczające ilości mikroelementów, odpowiadających za budowę racic. Obniżonej jakości róg nie pełni wtedy swojej ochronnej funkcji i staje się przepuszczalny dla czynników chorobotwórczych. Bakterie w miarę upływu czasu penetrują coraz to głębsze warstwy racicy prowadząc do stanu zapalnego. Większość chorób racic spowodowana jest złym funkcjonowaniem żwacza, a szczególnie w przypadku gdy jego pH spada i dochodzi do kwasicy. Wraz z wzrostem kwasowości ginie wiele pożytecznych bakterii żwacza, uwalniają się szkodliwe substancje np: histamina. Substancje te drogą naczyń krwionośnych przedostają się do racic, gdzie wywołują nieprawidłowe ukrwienie tworzywa racicowego.Komórki niedostatecznie odżywione produkują niskiej jakości róg racicowy. Jasno wynika, że żywienie krów mlecznych wpływa również na stan ich racic. Dawka pokarmowa powinna być ułożona tak by zawierała odpowiednią ilość włókna, nie za dużą ilość paszy treściwej oraz to czy poziom skrobi w dawce nie jest za duży. Wszystkie te czynniki są podstawą występowania kwasicy żwacza. Warto pamiętać o zastosowaniu dodatków buforujących, które mogą ograniczyć negatywne skutki złego żywienia. Bacznie obserwujmy nasze krowy i przeanalizujmy skład podawanej paszy.

Prawidłowy czas i technika inseminacji loch odgrywa kluczową rolę w produkcji trzody chlewnej. Jak długo trwa ruja, jakimi objawami się charakteryzuje i kiedy wykonać zabieg ? Odpowiedzi na te pytania znajdziecie w poniższym artykule. Prawidłowy przebieg rozrodu zależy w głównej mierze od bacznej obserwacji zwierząt przez hodowcę. Cykl płciowy loch trwa 21 dni składa się z trzech faz. Faza przedrujowa trwająca około 2 doby, oznacza się niepokojem i spadkiem apetytu. Zwierzęta charakterystycznie pohukują, widać obrzęk i zaczerwienienie sromu. W rui właściwej występuje odruch tolerancji, ustępuje obrzęk sromu, a locha przyjmuje postawę do krycia. W fazie porujowej zwierzę staje się coraz spokojniejsze i zaczyna powracać do normalnych zachowań. Zabieg sztucznego unasieniania powinien zostać wykonany około 12 godzin od pojawienia się pierwszych objawów rui do 36 godziny. Pierwiastki zaleca się kryć nie wcześniej niż w drugiej rui . Inseminacja pozwala na ciągłe doskonalenie potencjału hodowlanego zwierząt. Eliminacja bezpośredniego kontaktu z knurem chroni przed przeniesieniem wielu chorób zakaźnych oraz ewentualnych urazów podczas krycia. Daje też możliwość krzyżowania towarowego, dzięki czemu uzyskujemy większa liczbę urodzonych prosiąt. Zwierzęta te charakteryzują się szybszym tempem wzrostu i lepszym zużyciem paszy, mają lepszą wydajność i jakość mięsa.

Francja ojczyzną ras mięsnych. Ta zdanie sprawdza się po raz kolejny, gdyż Salers pochodzi s rejonów górzystych Masywu Centralnego Francji. Rasa pierwotnie wszechstronnie użytkowana spotyka zwolenników na całym świecie. Podstawową cechą charakteryzująca tą rasę jest odporność, a także niskie wymagania paszowe. Cechy te pozwalają na utrzymywanie bydła w ciężkich ekstensywnych warunkach. Potwierdza to hodowca extrabyk https://www.agrofoto.pl/forum/gallery/image/746416-bydlo/ , jego bydło przez cały rok utrzymywane jest na pastwisku i nawet w zimę potrzebuje niewielkiej ochrony w postaci wiaty. Są to zwierzęta o dużym kalibru. Średnia masa krów wynosi 600- 800 kg, buhaje dorastają nawet do 1100 kg.Umaszczenie jest zazwyczaj ciemnoczerwone przechodzące w mahoniowoczerwone. Salersy dojrzewają bardzo późno, średnia masa urodzeniowa cieląt wynosi od 35 do 40 kg. Młode osobniki cechują się dobrą żywotnością. Intensywnie opasane buhaje przyrastają około 1300 g. w ciągu doby. Podsumowując salers to rasa długowieczna, odporna, doskonale wykorzystująca pasze słabej jakości . wykorzystywane są do krzyżowania z rasami mięsnymi oraz mlecznymi. Mamki doskonale nadają się do odchowu cieląt, gdyż charakteryzują się dobrą mlecznością i są opiekuńcze. Na forum https://www.agrofoto.pl/forum/topic/86188-opinie-o-rasie-bydla-salers/page/2/?tab=comments#comment-1957491 toczy się intensywna dyskusja na temat tej rasy. Wielu z was wyraża na jej temat pozytywne opinie.

Krowy mleczne zasuszamy dla wielu powodów .Jednym z nich jest regeneracja gruczołu mlekowego. Poza tym krowa powinna mieć wystarczającą ilość czasu do wyprodukowania dobrej jakości siary. Jest to także okres kiedy można wyleczyć zakażenia z okresu laktacji. Pod względem fizjologicznym wyróżnia się trzy fazy. Pierwsza aktywnej regeneracji. Dochodzi do zmian w pęcherzykach spowodowanych zaprzestaniem doju. Przepływ krwi przez wymię jest ograniczony. Do trzech tygodni następuje resorpcja obumarłego nabłonka. Następnie do wymienia transportowane są krwinki białe. Po tym czasie większość krów osiąga stan spoczynku. Na około 20 dni przed wcieleniem dochodzi do produkcji siary, która pełni bardzo ważną rolę w odchowie cieląt https://www.agrofoto.pl/forum/blogs/entry/2619-siara-szczepionka-z-natury/. Podczas produkcji siary dochodzi do ostatnich procesów regeneracyjnych. Czas w którym krowa nie produkuje mleka jest również bardzo ważny dla odbudowy pozytywnej flory bakteryjnej żwacza i brodawek żwaczowych. W tym czasie kluczowym momentem jest ułożenie prawidłowej dawki pokarmowej. Ma ona za zadanie wprowadzić mlecznicę w nową laktację tak by organizm zbytnio nie zatuczył się, był w stanie maksymalnie wykorzystać potencjał genetyczny bez uszczerbku na zdrowiu. Dlatego hodowca powinien uważnie analizować kondycję każdej sztuki i wprowadzić odpowiednie rozwiązania. Czujność i wytężona praca da pozytywne efekty w przyszłości.

B rak dostępu do świeżej i czystej wody powoduje to, że produkcyjność zwierząt będzie bardzo słaba. Dlatego powinniśmy zadbać o łatwy dostęp do niej. Zapotrzebowanie na wodę wynosi u prosiąt około jednego litra do 35 dla loch karmiących. Woda to podstawowy składnik każdego żywego organizmu. Jest odpowiedzialna za transport substancji odżywczych do komórek oraz usuwanie produktów przemiany materii. Wpływa także na temperaturę ciała i prawidłowy rozwój. Ubytek 10 % poważnie zaburza funkcjonowanie organizmu, a już 15 % powoduje śmierć. Dzienne spożycie uzależnione jest od wielu czynników między innymi masy ciała , temperatury otoczenia, stanu fizjologicznego, rodzaju paszy. Średnie dzienne spożycie wody: Prosięta 1-2 l Warchlaki 2-5 l Tuczniki do 100 kg 6-10 l Lochy prośne i karmiące 12- 35 l W chlewniach spotyka się poidła smyczkowe i miseczkowe . Te pierwsze są łatwe do utrzymania w czystości, jednak zwiększają ilość pobranej wody, która zawsze wylewa się obok. Miseczkowe polecane są dla prosiąt, młode zwierzęta widząc wodę szybko uczą się pić. Pamiętajmy o regularnym sprawdzaniu i czyszczeniu miejsc pojenia zwierząt. Woda źródłem życia https://www.agrofoto.pl/forum/blogs/entry/2605-woda-nie-tylko-w-upalne-dni/ to motto powinno na trwałe zapisać się w pamięci każdego hodowcy trzody chlewnej. Jakie rozwiązania posiadacie w swoich chlewniach ?

Dowitamin z grupy B należą: tiamina ( witamina B1), ryboflawina ( witamina B2), niacyna, cholina, biotyna i wiele innych. Są syntetyzowane przez organizmy żwaczowe i na ogół wchłaniane w jelicie cienkim. Powszechnie uważa się, że wystarczająca ilość witamin z grupy B organizm jest w stanie sam sobie wyprodukować i nie ma potrzeby dodatkowego ich dostarczania. U wysokowydajnych krów wraz z produkcją rośnie też zapotrzebowanie, zatem ta teza staje się błędna. Wśród tej grupy witamin należy zwrócić szczególną uwagę na witaminę B1. Występuje ona w częściach zielonych roślin, suszu oraz ziarnie zbóż.Niedobór powoduje zaburzenia czynności układu nerwowego, a także zaburzenia ze strony pokarmowego. Witamina B2- ryboflawina, występuje w zbożach, drożdżach i soi. Współdziała z witaminą A -https://www.agrofoto.pl/forum/blogs/entry/2625-witamina-a-i-jej-znaczenie-w-zywieniu-zwierzat/ w prawidłowym funkcjonowaniu błon śluzowych wielu układów narządów. Witamina B7- biotyna, której obecność jest niezbędna w trawieniu celulozy występuje w śrutach i suszu z lucerny. Niskie pH żwacza zmniejsza syntezę tej witaminy. Wspomaga funkcjonowanie układu nerwowego, wpływa na jakość włosa, skóry i jej wytworów np: racic. Należy pamiętać, że każda z witamin pełni określone funkcje, należy zadbać by organizm miał dostęp do pełnej gamy tych mikroelementów. Zapewni to prawidłowe funkcjonowanie , długotrwałe zdrowie i pożądane efekty produkcji.

WPolsce hodowla czystorasowego bydła mięsnego jest nadal niszą. Po aferze mięsnej i aktualnych cenach ta sytuacja na pewno szybko się nie zmieni. Nadal produkowane będą osobniki mieszańcowe. Jak prawidłowo krzyżować je by osiągnąć sukces ? Krzyżowanie bydła pozwala na szybkie przekształcenie charakteru produkcji do wymagań rynku. Zaletą jest osiągnięcie w krótkim czasie postępu w ilości i jakości produkcji. Osobniki mieszańcowe w pierwszym pokoleniu posiadają większą wartość użytkową, a niższą wartość hodowlaną .W hodowli bydła mięsnego najczęściej spotyka się krzyżowanie wypierające i przemienne. Wypierające ma na celu osiągnięcie pożądanych cech do poziomu rasy wypierającej. Osiąga się to poprzez konsekwentne wypieranie w ciągu kilku pokoleń krów rasy wypieranej z buhajami rasy wypierającej np: krów rasy HF, buhajami rasy Limousine. W ciągu 6 pokoleń dochodzi do prawie całkowitego upodobnienia do rasy wypierającej. Jest to metoda czasochłonna, ale już pierwsze pokolenie charakteryzuje się lepszym umięśnieniem. Krzyżowanie przemienne polega na ciągłym krzyżowaniu mieszańców kilku ras z buhajami rasy wyjściowej. Taka metoda ma na celu łączenie dodatnich cech kilku ras oraz maksymalne wykorzystanie zjawiska heterozji. metodę te stosuje się z powodzeniem w produkcji trzody chlewnej. Czy wy także krzyżujecie bydło ras mięsnych i mlecznych w swoich gospodarstwach, jakie widzicie efekty ? Swoimi opiniami podzielcie się w komentarzach.

W mediach słyszymy o coraz to nowych przypadkach ASF. Przepisy są restrykcyjne i takie zdarzenie kończy się zawsze likwidacją stada. To ogromny cios dla każdego hodowcy. Przed tą i innymi groźnymi chorobami możemy ustrzec się tylko i wyłącznie stosując zasady bioasekuracji. O to kilka z nich: Ogrodzenie top bardzo istotna część każdej fermy, powinno być stabilne dość wysokie i zabezpieczające przed wtargnięciem dzikich zwierząt. Sprawdzaj i utrzymuj jego szczelność! Zatrudnij lub skonsultuj się z firmą deratyzacyjną. Monitoruj stacje regularnie i dostosuj program zwalczania do sytuacji na fermie. Kolejne kluczowe miejsce to śluza do dezynfekcji.Zmieniaj obuwie lub używaj ochraniaczy jednorazowych. Używaj ubrań ochronnych dla danego obiektu, dezynfekuj ręce oraz sprzęt do obsługi zwierząt. Sporządź rejestr wejść i wyjść do obiektu jak i całej fermy. Obiekty powinny być zapełnione w systemie ,,cała ferma pełna'' , ,, cała ferma pusta'' Kontener na padłe sztuki umieść tak by był oddalony jak najdalej od budynków inwentarskich, pamiętaj by był szczelny. Bramę wjazdową trzymaj zawsze zamkniętą. Ograniczy to ruch na fermie osób wizytujących. Pamiętaj, aby oznaczyć ją napisem ,, Nieupoważnionym wstęp wzbroniony'' Parking zlokalizuj poza terenem fermy. Wymagaj, aby osoby wizytujący fermę zostawiali na nim swoje auta.

Sezon pastwiskowy w pełni. Choć wielu z hodowców zrezygnowało z wypasu bydła, to jest on nadal dobrym sposobem na obniżenie kosztów produkcji mleka czy też mięsa. W trawie czyha jednak wiele niebezpieczeństw. Jednym z nich jest pasożyt wewnętrzny - Motylica wątrobowa. Jest to przywra kształtu listkowatego i ma 20-30 mm długości. Za pomocą przyssawek przytwierdza się do ściany przewodów żółciowych.Cykl rozwojowy tego pasożyta jest złożony, a formą inwazyjną pozostającą w trawie są metacerkarie. Żywicielem ostatecznym tego pasożyta jest najczęściej bydło, owce kozy. Zarażenie następuje przez zjedzenie roślin na których znajdują się metacerkarie. lub przez picie zarażonej wody. W okresie przenikania larw do wątroby i przebijania przez jej miąższ powstaje ostry stan zapalny. Temperatura ciała może ulec podwyższeniu. Przewlekły proces chorobotwórczy zaczyna się z chwilą pojawienia większej liczby motylic w przewodach żółciowych. Przewody ulegają rozszerzeniu i twardnieją na skutek odkładania się soli wapniowych. W wyniku tego powstaje zastój żółci. Dochodzi do skurczenia wątroby, a w skrajnych przypadkach do zaniku miąższu. W początkowej fazie choroby zwierzęta tracą apetyt. Jesienią i zimą zwierzęta chudną mają słaby apetyt, sierść staje się sucha i łamliwa.Problemem z motylicą spotyka się prawie każdy hodowca wypasający bydło https://www.agrofoto.pl/forum/search/?q=motylica. Należy stale badać kał tak jak użytkownik bobcat2250 https://www.agrofoto.pl/forum/gallery/image/723212-kal-krowy-motylica-watrobowa/, którego krowy zarażone są motylicą wątrobową. Jedynym skutecznym zabiegiem chroniącym nasze zwierzęta jest co najmniej dwukrotne odrobaczanie zwierząt w ciągu roku.