Czym są leonardyty?

Leonardyt jest miękkim, błyszczącym, szklistym mineraloidem barwy czarnej lub brązowej. Kopalina ta jest bardzo bogata w kwasy humusowe,których zawartość dochodzi do 90 %. Leonardyty mają bardzo dobre właściwości poprawiające żyzność, dlatego mogą być wykorzystane również w rolnictwie.

Leonardyty

Nazwa leonardyt pochodzi od dr A. G. Leonarda, dyrektora North Dakota Geological Survey, nadana została w uznaniu dla jego osiągnięć w badaniu tych złóż.

Pochodzenie leonardytów

Złoża leonardytów powstały w piątym okresie ery paleozoicznej w Karbonie z rozkładu resztek roślinnych obumarłych bez dostępu powietrza. Kopalina ta jest formą pośrednią między torfem a węglem brunatnym. Pokłady leonardytów znajdują się bezpośrednio nad złożami węgla brunatnego. Wydobywa się go w kopalniach odkrywkowych.

Właściwości leonardytów

Leonardyty w formie kopaliny są nierozpuszczalne w wodzie, dlatego są poddawane obróbce biologiczno-chemicznej w wyniku czego są z nich ekstrahowane kwasy humusowe. W bardzo złożonym procesie produkcyjnym, udoskonalanym od ponad 20 lat, otrzymywany jest nawóz Rosahumus. Aktywność kwasów humusowych z leonardytów jest 5 krotnie wyższa od kwasów humusowych pochodzących z innych źródeł (obornik, kompost).

Kwasy humusowe z leonardytów o najwyższej aktywności biologicznej i chemicznej z kopalni w Niemczech. Pokłady tych leonardytów są bardzo cienkie w porównaniu do węgla brunatnego, a do ich wykrycia potrzebne są specjalne detektory montowane na koparkach węgla.

Zastosowanie leonardytów

Leonardyty oprócz tego, że są znane ze swoich właściwości kondycjonujących glebę ze względu na wysoką zawartość kwasów humusowych, są wykorzystywane również jako stabilizator wymiany jonów, środek rekultywujący zanieczyszczone środowisko.

• Środek kondycjonujący glebę

Jest wykorzystywany do poprawy żyzności i struktury gleby poprzez bezpośrednią aplikację bądź też razem z innym źródłem kwasów humusowych.

• Środek rekultywujący glebę

Leonardyt może być dodawany do gleby, aby zredukować pobieranie metali ciężkich (kadm, rtęć, ołów, nikiel) przez rośliny na skażonych terenach. Badane są także zdolności kwasów humusowych do neutralizacji innych substancji chemicznych obecnych w glebie (np. herbicydy).