Gotowanie miało na celu zmiękczenie ciężko strawnej paszy, poprawienie jej smaku, zniszczenie kiełków chwastów oraz usunięcie szkodliwych właściwości uszkodzonych pasz. Jednak w czasie tego procesu pasze tracą troszkę na wartości. Gotowana i parowana pasza pozbawiona jest substancji pobudzających przez co osłabia czynność układu pokarmowego i działa tucząco. 

Prażenie - proces ten stosowano rzadko, gdyż przynosił duże straty w składnikach pokarmowych.Stosowano ja wtedy gdy chciano skarmić paszę stęchłą, spleśniałą czy też porażoną przez grzyby . Stosowano ją w prażeniu ziarna jęczmienia i żyta dla młodych prosiąt.   

 W okresie zimy ogrzewano paszę . To bardzo dobra praktyka, gdyż pasze zadawane zwierzętom nie powinny być chłodniejsze niż 10 stopni Celsjusza. Pasza pobierana z kopców czy bel powinna przez jakiś czas ogrzać się ciepłem obory.