Znajdź zawartość

Witam. Uprawiam ziemniaki jadalne od kilku lat jednak pierwszy raz będę miał do czynienia z sytuacją gdy ich przedplonem będzie kukurydza na kiszonkę. Staram się układać płodozmian w miarę racjonalnie z rocznym wyprzedzeniem i ta sytuacja będzie miała miejsce w 2018 roku. Czytałem, że kukurydza jest złym przedplonem dla ziemniaków bo jej system korzeniowy niszczy strukturę gleby a pozostałości herbicydów mogą być szkodliwe dla ziemniaków. Mam sporo czasu na działanie i chciałbym uniknąć poważnych błędów w związku z tym mam też sporo wątpliwości i jeszcze więcej pytań. Planuję zbiór kukurydzy na koniec sierpnia-początek września 2017r. Zastanawiam się nad zasianiem po niej jak najszybciej się da poplonu, może jakiejś mieszanki szybkorosnących roślin (rzodkiew oleista, gorczyca, facelia). Później w listopadzie obornik i orka zimowa, ewentualnie dam obornik od razu po zbiorze kukurydzy, zrobię odwrotkę i w to zasieję poplon. Tylko czy herbicydy stosowane w kukurydzy mogą zahamować wzrost poplonu albo nawet uniemożliwić wzejście? Nie zapominając o szkodliwości dla ziemniaków? Może są herbicydy które rozkładają się w miarę szybko? Poplon lepiej zasiać zestawem talerzówka+siewnik talerzowy czy rozsiewaczem i na to talerzówka? Mam pewne obawy odnośnie szkodników glebowych. Ziemniaki były tam ostatnio w 2015r i nie było drutowców itp. więc liczę że kukurydza mi niczego na to pole nie zwabi. W glebie po kukurydzy zostaną tylko korzenie i resztki łodyg ale czy to się rozłoży i nie będzie przeszkadzało w sadzeniu albo zbiorze? Nie mogę zbyt głęboko przyorywać resztek bo to gleba klas IVb i V. Może przed wysiewem międzyplonu rozsiać azot lub dolomit dla pobudzenia rozkładu resztek? Proszę o rady i podzielenie się Waszymi doświadczeniami i spostrzeżeniami.

Drutowce - Ze względu na wysoką liczebność i powszechne występowanie, drutowce należą do najgroźniejszych szkodników spotykanych na działkach i w uprawach polowych. Nazwą tą objęte są larwy licznych gatunków chrząszczy z rodziny sprężykowatych. Drutowce osiągają długość 25 mm, a ich ciało, walcowate lub spłaszczone jest barwy żółtej lub brązowej. Oskórek pokrywający ciało larwy jest gruby i twardy nadający sztywność, co znajduje odzwierciedlenie w nazwie. Larwy różnią się od siebie zakończeniem odwłoka, który u poszczególnych gatunków może mieć kształt stożkowaty, ukośnie ścięty z prostymi lub zagiętymi wyrostkami. Drutowcom najbardziej odpowiadają gleby próchniczne o odczynie zbliżonym do obojętnego. Najwięcej drutowców gromadzi się na łąkach, pastwiskach, na plantacjach wieloletnich traw oraz w miejscach zachwaszczonych perzem. Próg szkodliwości dla drutowców wynosi 11 – 20 larw na 1 m2.