Dziękujemy za wyważoną odpowiedź. Generalnie w pokoleniu F2 u żyta to dość normalne, że dochodzi do rozszczepienia cech - chodzi o obcopylność gatunku. Z tego tytułu nie powinno się siać F2 w odmianach hybrydowych - mniej przewidywalny wynik.
Cieszymy się, że zwrócił Pan uwagę na parametry konsumpcyjne naszych odmian (SU Arvid) - jak wypadały one u konkurencji?
Sporysz to ciekawa kwestia dość często podnoszona w kontekście żyta. Z doświadczeń praktycznych, prowadzonych w warunkach naturalnych, nie ma różnic pomiędzy odmianami hybrydowymi w zawartości sporyszu. Załączamy wyciąg z wyników PDO COBORU z 2024 roku. Warto spojrzeć na kolumnę 9: przedstawia ona zawartość sklerocji sporyszu w ziarnie badanych odmian w latach 2023 oraz 2024 (w formie odchylenia od wzorca). W 2023 roku najwięcej sporyszu stwierdzono u odmian: Gulden oraz KWS Gilmor a w 2024 roku u: D. Granat, D. Kanter, D. Skand, Inspector, KWS Identor, KWS Initiator oraz KWS Rotor (nic po stronie SU ). Warto zwrócić uwagę, że nawet odmiany populacyjne nie obroniły się w 2024 przed sporyszem. Co więcej nie widać powtarzalności wyników porażenia sporyszem u poszczególnych odmian w latach.
To prawda, gdyż odmiany hybrydowe w porównaniu do odmian populacyjnych mają to do siebie, że ich parametry technologiczne (szczególnie liczba opadania czy lepkość kleiku skrobiowego) są zbyt wysokie dla przemysłu piekarniczego. Pochwalimy się, że kilka naszych odmian hybrydowych: SU Arvid, SU Ivar, Farmaleo, SU Thor, SU Fen (itp) posiada niższą liczbę opadania oraz lepkość kleiku niż konkurencja - stąd lepiej wpisują się w wymagania technologiczne.