Skocz do zawartości




Zdjęcie

Abamektyna – nowa substancja aktywna do zwalczania miodówek, bezpieczna dla fauny pożytecznej.

Napisany przez agrofoto, 28 maj 2013 · 1004 wyświetleń

Załączony obraz

Samice pierwszego pokolenia miodówki odznaczają się największą płodnością – mogą złożyć nawet 1000 jaj. Ich żerowanie stanowi istotne zagrożenie dla późniejszych plonów. Do zwalczania miodówki zarejestrowano w Polsce niewiele produktów, tym bardziej walka z nimi nie jest łatwa. Abamektyna jest nową substancją aktywną, skuteczną w zwalczaniu miodówek odpornych na insektycydy z innych grup chemicznych.

Miodówki (zarówno larwy jak i osobniki dorosłe) żerując nakłuwają pąki kwiatowe i liściowe, liście, młode pędy a nawet zawiązki owoców. Żerując, wprowadzają do rośliny związki chemiczne, które powodują żółknięcie i brązowienie liści a także ich marszczenie i skręcanie. Żerowanie miodówek zasiedlających młode pędy prowadzi do zahamowania wzrostu pędów a nawet do ich deformacji. Co gorsza, miodówki żerując wydzielają ogromne ilości spadzi. Na spadzi rozwijają się grzyby sadzakowe (Capnodium), które ograniczają fotosyntezę w zaatakowanych częściach rośliny, prowadzi to do jej „ogładzania” co ujemnie wpływa nie tylko na plonowanie, ale również na wzrost drzew, szczególnie młodych. Owoce pokryte czarnym nalotem grzybów sadzakowych tracą wartość handlową. Wiadomo również, że miodówki mogą być wektorem groźnej choroby grusz – zamierania gruszy.

W Polsce na gruszach występują trzy gatunki miodówek: miodówka gruszowa plamista, miodówka gruszowa czerwona i miodówka gruszowa żółta, przy czym ostatni gatunek występuje w sadach tylko sporadycznie. U obu istotnych gatunków (miodówka gruszowa plamista i miodówka czerwona) zimują formy dorosłe. Najwcześniej w sadzie możemy spotkać dorosłe miodówki gruszowe plamiste – wychodzą one z miejsc zimowania już w lutym i marcu, szczególnie po kilkudniowym ociepleniu. Samice zaczynają składać jaja jeszcze przed pęknięciem paków – najpierw na korze (z reguły w poprzek pędów), później na rozwijających się pąkach i liściach. Samice składają jaja przez ok. 6 tygodni, ale pierwsze larwy wylęgają się już w trakcie pękania pąków i od razu rozpoczynają żerowanie. Najwięcej larw miodówki gruszowej plamistej wylęga się w trakcie kwitnienia. Długość rozwoju larwalnego wynosi w zależności od przebiegu pogody od 6 tygodni do 2 miesięcy. W Polsce występuje 3-5 pokoleń miodówki gruszowej plamistej. Miodówka gruszowa czerwona pojawia się w sadach później bo na początku kwietnia, przy czym składanie jaj przez samice tego gatunku może trwać nawet do końca czerwca. Po wylęgnięciu się z jaj larwy przechodzą pięć stadiów rozwojowych a dorosłe owady nie żerują tylko rozpoczynają zimowanie. Miodówka czerwona ma większe znaczenie w sadach młodych i szkółkach grusz.

Zwalczanie miodówek gruszowych jest trudne. Na szczęście zimą populacja szkodników jest redukowana przez ptaki i niekorzystne warunki atmosferyczne. W trakcie sezonu wegetacyjnego wszystkie stadia rozwojowe miodówki a szczególnie jaja i larwy są pokarmem wielu pożytecznych owadów np. drapieżnych pluskwiaków, a także biedronek, złotooków i skorków. Dlatego tak istotne jest stosowanie w sadach środków ochrony roślin jak najmniej szkodliwych dla fauny pożytecznej. Ponieważ łatwiej jest zwalczać miodówki zanim szkodniki zaczną żerować w dużych koloniach i intensywnie spadziować, konieczne jest wykonywanie w sadzie systematycznych lustracji, które pozwolą nam odpowiednio wcześnie ocenić sytuację i właściwie zareagować.
Podczas lustracji po kwitnieniu na wierzchołkach młodych pędów gruszy możemy obserwować jaja oraz larwy miodówki. Do odłowu dorosłych miodówek pomocne będą żółte tablice lepowe, które zaleca się umieszczać na początku czerwca. Dzięki temu będzie można obserwować wylot pierwszego pokolenia szkodnika. Jest to bardzo istotne, ponieważ samice pierwszego pokolenia miodówki gruszowej plamistej odznaczają się największą płodnością – mogą złożyć nawet 1000 jaj. Często szkodniki te występują w sadach bardzo licznie, do czego przyczyniło się m.in. masowe stosowanie insektycydów fosforoorganicznych i pyretroidów.

Dotychczas w Polsce zarejestrowanych było tylko 4 preparaty do zwalczania miodówek w uprawie grusz - Actara 25 WG (neonikotynoid), Decis 2,5 EC (pyretroid), Dimilin 480 SC i Rimon 100 EC (benzoilomocznikowe). Od 2011 roku firma Arysta LifeScience wprowadziła na rynek preparat o nazwie Acaramik 018EC – oparty na abamektynie, substancji z innej grupy chemicznej niż dotychczas zarejestrowane insektycydy. Umożliwi to skuteczniejszą walkę ze szkodnikiem i utrudni wytworzenie ras odpornych na dotychczas stosowane w Polsce substancje.

Acaramik 018EC stanowi cenne uzupełnienie dla istniejących na rynku preparatów. Zawiera on abamektynę i jest to jedyny produkt na rynku polskim zawierający tę substancję zarejestrowany do zwalczania miodówek w uprawie grusz. Abamektyna to podstawowa substancja stosowana do zwalczania miodówki w krajach gdzie uprawia się dużo grusz – Włochy, Hiszpania czy Francja, w krajach tych abamektyna jest stosowana również do zwalczania szpecieli żerujących na gruszach. W tych krajach Acaramik 018EC jest dopuszczony do stosowania w sadach prowadzących integrowaną produkcję owoców. Substancja ta jest nie tylko wysoce skuteczna w zwalczaniu miodówek na gruszy, ale jest jednocześnie bezpieczna dla fauny pożytecznej, która ogranicza populację tych szkodników w sadzie szczególnie latem. Ponadto abamektyna jest skuteczna również w zwalczaniu miodówek odpornych na insektycydy z innych grup chemicznych.

Abamektyna należy do związków określanych jako laktony makrocykliczne i jest naturalnym produktem fermentacji przeprowadzanej przez mikroorganizmy glebowe Streptomyces avermitilis. Związek ten zaburza funkcjonowanie układu nerwowego szkodnika poprzez stymulowanie uwalniania przez neurony neuroprzekaźnika o nazwie GABA (kwas gamma-aminomasłowy) i jego wiązanie przez receptory w neuronie odbiorczym. Prowadzi to do zwiększenia przenikania jonów chloru do komórki, w konsekwencji do jej hiperpolaryzacji i zahamowanie przekazywania sygnałów w układzie nerwowym. Wizualnym efektem działania abamektyny jest paraliż szkodnika, który następuje zwykle najpóźniej po kilku godzinach od zastosowania preparatu. Najwyższą śmiertelność po zastosowaniu abamektyny notuje się po kilku dniach, ale trzeba podkreślić, że szkodniki przestają żerować w ciągu maksymalnie kilku godzin od zastosowania preparatu. Abamektyna wykazuje działanie zarówno owadobójcze jak i roztoczobójcze.

Na owady działa żołądkowo i słabiej kontaktowo a w roślinie wgłębnie, najlepiej pobierana jest przez młode liście. Acaramik 018EC należy stosować w okresie składania jaj i wylęgania się larw, szczególnie przed kwitnieniem, po kwitnieniu a także w drugiej i trzeciej dekadzie czerwca. Aby uzyskać jak najlepsze efekty stosowania preparatu należy wykonywać opryski bardzo wczesnym rankiem lub wieczorem, przy małej operacji słońca gdyż substancja aktywna wrażliwa jest na działanie promieni UV. Preparat wnika do rośliny w ciągu 6-8 godzin, dzięki temu nie pozostaje na roślinach i nie zagraża faunie pożytecznej. Opryskując należ zadbać o dokładne pokrycie roślin cieczą, warto też do cieczy roboczej dodać adiuwant np. Superam 10 AL, szczególnie gdy pędy i liście są już pokryte spadzią.

Acaramik 018EC to produkt sprawdzony w zwalczaniu miodówek w krajach, gdzie uprawia się grusze na dużą skalę i bezpieczny dla fauny pożytecznej. W Unii Europejskiej abamektyna jest zarejestrowana w następujących uprawach:
  • Grusza – przeciwko miodówce gruszowej w dawce 0,75 l/ha w 500 l wody (karencja 3 dni); Opryskiwać w okresie składania jaj i na początku wylęgania się larw, tj. przed kwitnieniem grusz, po kwitnieniu albo w drugiej lub trzeciej dekadzie czerwca.
  • Truskawka – przeciwko przędziorkowi chmielowcowi w dawce 1,25 l/ha w 1000 - 2000 l wody (karencja - 14 dni); opryskiwać po zauważeniu szkodnika, maksymalnie 2 zabiegi w sezonie w odstępie 5-14 dni.
  • Warzywa pod osłonami (pomidor, papryka, oberżyna, ogórek) przeciwko przędziorkowi chmielowcowi i przędziorkowi szklarniowcowi w stężeniu 0,05%; Zalecana ilość cieczy użytkowej 300-1500 l/ha, w zależności od gatunku roślin (karencja 3 dni). Opryskiwać rośliny po zauważeniu szkodnika lub pierwszych objawów uszkodzeń.
  • Rośliny ozdobne pod osłonami - stosować w stężeniu 0,05%; Zalecana ilość cieczy użytkowej 1000-2000 l/ha, w zależności od wysokości i zagęszczenia roślin. Opryskiwać rośliny po zauważeniu szkodnika lub pierwszych objawów uszkodzeń.
Prowadzone są również badania nad ochroną porzeczki czarnej przed wielkopąkowcem porzeczkowym oraz wiele innych.